NÁMĚSTÍ JANA PALACHA 2, PRAHA 1

Zemřel Zbigniew Zapasiewicz

14. července zemřel ve věku 75 let Zbigniew Zapasiewicz – polský filmový a divadelní herec. Narodil se 13. září 1934 ve Varšavě. V roce 1956 ukončil tamější PWST (Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna) a od té doby až do konce svého života působil na divadelních prknech hlavního města (mj. v divadlech Teatr Klasyczny, Współczesny, Dramatyczny, Powszechny a Polski ). V letech 1986-90 byl ředitelem divadla Teatr Dramatyczny. Od roku 1959 přednášel na PWST a v roce 1992 se stal profesorem. V 80. letech byl mimo jiné děkanem fakulty režie.

 

Ve filmu debutoval až v roce 1963 – a to rolí kněze ve snímku Wiano (1963) Jana Łomnického. Celkem hrál ve více než 70 filmech, z těch nejznámějších jmenujme např. Ziemia obiecana (1974), Barwy ochronne (1976, cena za nejlepší hlavní mužskou roli na festivalu v Gdaňsku), Bez znieczulenia (1978), Przypadek (1981), Matka Królów (1982), Mistrz i Małgorzata (1988), Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową (2000, cena za nejlepší hlavní mužskou roli na festivalu v Gdyni) a Persona non grata (2005). Naposledy se objevil na filmovém plátně v Nadzieji (2006).

 

Jednu z nejuznávanějších rolí stvořil ve výše zmíněném snímku Krzysztofa Zanussiho – Barwy ochronne. Hrál v něm inteligentního, ale cynického a vypočítavého docenta Jakuba Szelestowského, kterého na ideologický a etický „souboj“ vyzývá naivní a idealistický magistr Jarosław Kruszyński (Piotr Garlicki). Jejich herecký duet patří k těm nejlepším nejen v tzv. kinematografii morálního neklidu druhé poloviny 70. let, ale v celé polské kinematografii vůbec.

 

 

„Filmowe role Zapasiewicza to galeria postaci niejednoznacznych, a często - nawet dwuznacznych. Ściąga na nie dezaprobatę widzów, jak w Barwach ochronnych Zanussiego lub potępienie jak w Matce Królów Zaorskiego. Niezwykle umiejętne stopniuje tzw. cechy negatywne: od świadomego cynizmu poprzez zacietrzewienie i głupotę aż do podłości“.

- Lidia Klimczak

 

„Mniej fascynujące było go reżyserować, a bardziej przyglądać się, jak pracuje, jak tworzy swoich bohaterów. Był dla reżyserów wyzwaniem, bo w przeciwieństwie do aktorów kierujących się czystą intuicją, miał pełną świadomość sytuacji. Potrafi być nieustępliwy, gdy proponowany tekst czy scenariusz nie spełniał jego oczekiwań. Domagał się ról wartościowych i pełnych. Wtedy tylko oddawał im się w pełni. Dziś przechodzi nie tyle do historii, co do legendy“.

- Andrzej Wajda

 

„Był aktorem bardzo specyficznym. Od zawsze miał swój wyraźny styl. To było mięsiste, twarde aktorstwo. Wszystko u niego podparte było przeżyciem intelektualnym“.

- Marek Kondrat

 

„To był człowiek niezastąpiony. W kontekście niedawnej śmierci Gustawa Holoubka to aż ciarki przechodzą. Kończy się epoka dla teatru. Tego wielkiego aktorstwa, którego już nie ma. To jest niesamowita wiadomość dla środowiska. Był moim profesorem. Był genialnym nauczycielem. To było dla nas przeżycie, dla młodych aktorów: wielki przełom“.

- Grażyna Wolszczak

 

-hm-

22. 07. 2009

zpět

Polský institut
Studentská rada
Stránky jsou provozovány
za finanční podpory Studentské rady
Studentského fondu FF UK
a Polského institutu.

Stránky vznikly za finanční podpory
Semináře středoevropských studií
ÚSVS FF UK. Všechna práva vyhrazena.
Programátor: © Marekzprahy 2006
Grafik: © Faxim 2006
Celkem 951224 návštěv, dnes zatím 549 (4 online).